Saygı Nedir? Saygı Neden Önemlidir?

saygı ve hoşgörü konulu kompozisyon

  Saygı nedir? Değeri, üstünlüğü, yaşlılığı, yararlılığı, kutsallığı dolayısıyla bir kimseye, bir şeye karşı dikkatli, özenli, ölçülü davranmaya sebep olan sevgi duygusu, hürmet, ihtiramdır. Saygıyı çoğu zaman görgü ve kibarlıkla aynı anlamda kullanırız. Aslında saygı tutum iken kibarlık ve görgü davranıştır. Neyse sözümden de anlaşılacağı gibi saygı ve hoşgörü konulu kompozisyon yazmak istedim. Saygı o kadar önemli tutum ki sevgi bile gücünün yetmediği yerde yerini saygıya bırakmıştır. Çünkü saygı var olmanın, beraber olmanın en mühim teminatıdır.

  Gün içinde bir çok olay yaşanır ama bazen saygımdan susuyorum dediğimiz anlar çok olmuştur. Hakkınız yenmediği sürece öne geçmek için tutum değiştirmektense saygıyı muhafaza etmek en doğrusudur. Devletler savaştayken bile bazı saygı kurallarını gözetirler. Özellikle ateşkes ilan edildiğinde veya sivil alanların korunması gibi detaylara özen gösterilmeye çalışılır. Günümüzde önemini yavaş yavaş kaybeden saygı aslında her insanı ayna gibi yansıtan özü olmalıdır.

  Büyüklere saygılı olmak şöyle dursun hangi konular nasıl konuşulur, nasıl oturulur hepsi gereksiz detaylar olarak hayatımızda kaldı. Çoğu aileler modernliği, gelişmişliği kültürel yozlaşma olarak algıladığı için bu tarz hareketleri özgürlük olarak görmeyi yeğlemişlerdir. Nerede o eski bayramlar şeklinde her sene reklamlar görüyoruz. Çünkü eski bayramlardaki samimiyet, aile ziyareti kalmadı. Yakın tanıdıkları hastanede görmek bile eziyet haline geldi. Değişen sosyal hayat bizi bencilleştirdi ve çevremizin daralmasına neden oldu. Aslında kazanılan hiçbir para, araba veya savrulduğumuz avm kültürü yakınlarımızla muhabbetten değerli olmamalıdır. Saygı ve sevgi konusunda daha dirençli ve itinalı olmalıyız. Bu kavramları önce içimizde beslemeli sonra da kök salmasını sağlayarak gelecek nesillere doğruyu aktarmalıyız.

  Başkalarının başarılarını takdir ve tebrik etmek yerine kıskanmayı tercih eder olduk. Başkalarının konuşmasının bitmesini bekleyemez sabırsızlıkta araya girmeye başladık. Hiçbir oyunu kuralına göre değil hileleriyle bitirmeyi seçtik. Beğendiklerimizi bile sırf moral bozmak için eleştirdik. Gerektiğinde af ve özür dilememeyi meziyet sandık. Toplum içinde nasıl davrandığımızı değil nasıl göründüğümüzü önemser olduk. Ben her zaman 80'ler 90'lar deyince bir duraksarım. Çocukluğuma, top koşturduğum sokağıma giderim. Ağaçtan meyve aşırırken arkadaşımla paylaştığım o günleri hatırlarım. Sonra içim ürperir ve biz ne zaman bu hale geldik diye sorgularım. Herkes kendi dünyasına çekilmiş geriye kalan kim varsa beni ilgilendirmez havasında yaşam mücadelesi vermeye çalışıyor. Yapılan espriler yersiz, muhabbetin içi boş sadece cafelerde para tüketen insanlar haline geldik. Sonumuz hayırlı, eleğimiz saygı olsun diyerek kendimce yazdığım saygı ve hoşgörü konulu kompozisyonu sonlandırıyorum.
"Kendinizi ispatlamak istediğiniz kişi düşmanınız bile olsa önce saygı duymalısınız."
                                                                                    
Bu yazı Doğuş Hakan Yılmaz tarafından yazılmıştır.

YAZIYI PAYLAŞ

BENZER YAZILAR

SONRAKİ
« Prev Post
ÖNCEKİ
Next Post »

10 yorum

yorum YAZ
17 Mart 2017 16:32 delete

Çok güzel bir yazı olmuş.Emeğinize sağlık.

Cevap Ver
avatar
17 Mart 2017 19:17 delete

Yazdıklarını okurken sana o kadar saygı duydum ki Doğuş oğlum anlatamam. Saygı, insanların varoluşunu kabul etmek ve her halükarda onlara sırf Yaradan'ın hatırına, hissedilmesi ve gösterilmesi gerekli bir hâldir. Günümüzde hiç önemsenmez hâle geldi maalesef. Artık bazılarımız birine kızdıkları ve hakaret ettikleri zaman bile pişmanlık duymaz oldular. Özür dilemeyi zaten hepten unuttuk. Allah senin gibi düşünenlerin çoğunluk olmasını nasip etsin oğlum. Düşüncene, kalemine sağlık. Sevgilerimle. Ece ablan.

Cevap Ver
avatar
17 Mart 2017 22:01 delete

Savaş esnasında bile tarafların birbirine saygı duyması, tam anlamıyla senin de sözünü doğrular nitelikte. Kimsenin kimseye tahammülü kalmadı ki, sevgi saygısı olsun. Emeğine sağlık.

Cevap Ver
avatar
17 Mart 2017 23:20 delete

Teşekkürler, ece abla..Senin yorumların yazma gücü veriyor insana..

Cevap Ver
avatar
17 Mart 2017 23:48 delete

Sevindim oğlum. Kalemin daim olsun :)

Cevap Ver
avatar
18 Mart 2017 10:06 delete

Hayat şartları mı yoksa kültürümüzün yozlaşması mı bilmiyorum ama tahammülsüz olduğumuz kesin..teşekkürler

Cevap Ver
avatar
18 Mart 2017 13:45 delete

Aynı binada yaşayıp günaydın dememek, elinde poşetlerle gelirken kapıyı tutmamak, bu kadar teknoloji içinde telefona dönme konusunda duyarlı davranmamak liste uzar gider. Bunlar günlük yaşamda, kulak arkası ett,k d,yelim ama ikili ilişkiler tutunduğumuz bağlarımız onlarda saygı ve empati eksikliği insanı ümitsizliğe düşürüyor bazen. Aynı kaygılarda olan samimi yüreklerle götürüyoruz hayatı..

Cevap Ver
avatar
18 Mart 2017 18:51 delete Bu yorum yazar tarafından silindi.
avatar
18 Mart 2017 19:00 delete

Günlük hayatta gördüklerim ayrıca hayal kırıklığı zaten..iki eşin birbirine, çocuğun ailesine, çalışanın işine değişen bakış açısı değişti..değişen dünyanın kurbanları insanlar ve birbirlerini farklılıkları yüzünden dıșlamalatı oldu.

Cevap Ver
avatar

YORUM YAPARAK KATKIDA BULUNABİLİRSİNİZ...

1) Yaptığınız yorumun, yazıyla alakalı olmasına özen gösteriniz.
2) Yazım ve dil bilgisi kurallarına mümkün olduğunca dikkat ediniz.
3) Kullandığınız üslubun sizi yansıttığını unutmayınız. EmoticonEmoticon